برای او که برای ما تا ابد جاری‌ست!

 استاد سیدمحسن شفیعی

تو که باشی،

تاریکی رخت بر می‌بندد

ای فانوس‌ْبه‌دستِ جاده‌های صعب و سخت!

ای راهنمای راه‌دان!

 

تو که باشی،

هیچ روزنی از نادانی

در دل رخنه نمی‌کند

و هیچ واژه‌ای ابتر نمی‌ماند!

 

لب که می‌گشایی

واژه واژه نور می‌پراکنی

و هیچستان

آباد می‌کنی...

 

صدایت،

نوای دل‌انگیز باران است

بر زمین مرده و خسته!

 

رخصتی ده تا فرش راهت شویم

که فرشتگان هم برای تو

بال می‌گسترانند!

 

بزرگی امروز ما

مدیون سروری توست

که اگر نبودی، ما بزرگ نمی‌شدیم!

و امروز...

تمام گل‌واژه‌های سپاس

نثار تو باد

ای باغبان ریشه‌ها و اندیشه‌ها...

 

#مجتبی_طحان